Ergenliği Yanlış Yaşıyoruz...

Ergenlik çağını yanlış anlıyoruz, yanlış yaşıyoruz.
Ergenlik, insan gelişiminin bir dönemidir.
Çocukluktan erişkinliğe geçtiğimiz dönem.
Bu dönem canımızın her istediğini sorumsuzca yapma dönemi değildir.
Bu dönem, dürtülerimizin keyfine kalmış bir dönem değildir.
Bu dönem yapılan her yanlışın hoş görülmesi gereken bir dönem değildir.
Tersine, ‘ergenlik dönemi’ karakterimizin oluştuğu en önemli geçiş dönemidir.
Onun için de ailelerin çok büyük bir sorumluluğu vardır.
Nedir bu sorumluluk?
Bir:
Çocuklarımıza DÜRTÜLERİNİ KONTROL ETMEYİ ÖĞRETMEK.
Eğer çocuğumuz dürtülerini kontrol edemiyorsa onları kontrol etmek, hemen dürtü kontrolu eğitimine başlamak.
Bu da çocuğumuzun yanlışlarına sahip çıkmamakla, onun yanlışlarını kapatmamakla yapılır.
Çocuğumuzun yanlışlarına onun dışında mazeretler bulup, onu yanlışlarıyla karşılaştırmazsak, çocuklarımıza istemeden kötülük yapmış oluruz.
Geçmişte ‘şımarık çocuk’ dediğimiz çocuk tipi, ailelerin yarattığı çocuktur.
Çocuğum, her istediğinin değil, ancak haklı ve doğru istediklerinin olacağını öğrenmelidir.
Çocuğum, elde etmek için, onu hak etmek gerektiğini öğrenmelidir.
Çocuğum, bir yere ulaşmak için kendisinin çalışmak zorunda olduğunu bilmelidir.
Ona hak etmeden verdiğim her şey, onun yanlışlarını görmemesi için bir neden olur.
İki:
Çocuklarımız, çok küçük yaşlardan başlayarak,
KENDİ SORUMLULUKLARINI ÖĞRENMELİ VE ÜSTLENMELİDİR.
Dağıttığı oyuncaklarını kaldırmak bunu öğretir.
Kendi yemeğini yemesini öğrenmek bunu öğretir.
İyi bir öğrenci olmak onun sorumluluğudur.
Saygılı, nasıl hareket edeceğini bilen bir evlat olmak onun sorumluluğudur.
Bunu öğretecek olan da annelerdir, babalardır.
Üç:
Yanlışlarını görmeli, kabul etmeli, düzeltmeye çalışmalıdır.
Bunu sağlayacak olan da anneler babalardır.
Çocuğun yanlışını örterek onu üzmemek yanlış bir şefkat anlayışıdır.
İşte, ailelerin sorumlulukları.
İşte, annelerin babaların doğru çocuk yetiştirme rehberi.
Elbette, sırada okullar var.
ERDAL ATABEK
30.05.2009 / Cumhuriyet